İnsanlar yaşamak için, -istisnalar dışında- çalışmak zorundadırlar. Çalışan insanlar, alışık oldukları düzenden farklı bir düzene uymak zorundadırlar ve bu düzen pekala insanın. Ayrıca insanlar çalışırken genelde sadece çalıştığı pozisyondaki sıfatıyla anılıp, o sıfatla değerlendirilir. Bu durumlarda sorulması gereken soru şu olmalıdır kanaatimce; insanlar farklı çalışma ortamlarında farklı düzenlere uymak zorunda kalırken, veya mesleğimizle birlkite anılırken kişiler, bireyliklerinin kaybediyorlar mı, kaybetmelerini meşru görülebilir mi? Burada, çalışanın birey olmaktan ziyade toplumun veya bir şirketin bir parçası olup olmadığına fazla değinmek yerine, daha çok bunun meşruiyeti ile ilgili düşündüklerimi açıklamaya çalışacağım.

Devamını oku...

Dünya genelinde olduğu gibi, Türkiye’de de bir eşcinsellik sorunsalı var. Hatta bizim ülkemizde özellikle batıya nazaran daha büyük bir problem olduğu açık. Yalnız problemin siyasal bir sorundan ziyade, toplumsal bir anlayışsızlık olduğu kanaatindeyim. "Eşcinsellik sorununda devletin ne yapması gerekir" diye sorduğumuzda, evlenme yasağının kalkması akla ilk gelendir herhalde. Evet, siyasal iktidar, hangi hakla iki erkeğin evliliğine yasak koyar? Bu sorunun temelinde de toplumsal algı yatmaktadır. Toplumda eşcinsel evlilik veya birliktelik herhangi bir şekilde kabul edilebilir olmadığı için bunun da yasak olması doğaldır. Yani eşcinsel evlilik yasak olmalıdır demiyorum fakat devletin topluma dayatmaya çalıştığı bazı yasaklar gibi olduğunu düşünmüyorum. Yani sorun siyasal değildir.

Devamını oku...

Zaman gazetesi köşe yazarlarından Ali Bulaç'ın etkisiyle mi yazmış bilemiyorum ama, son yazısında, yine aynı gazetenin köşe yazarı olan Ahmet Selim de liberalizme saldırayım demiş. Bazı kavramları kendisi anlayamamış ve zannımca ki bunu da "Kavram Oyunları" diye belirtmiş. Gerçekten mi bazı kavramları anlamlandıramıyor bilemeyeceğim fakat ben yine de bazı kavramları naçizane açıklamaya çalışacağım.

Devamını oku...

Sosyalizmin çöküşüyle birlikte Sovyetler Birliği'nin de dağılmasından sonra, sosyalist sistemi yaşamış birçok kişide, Sosyalizme bir hasret duygusunu görmek mümkün. Bugün Küba ve Kuzey Kore haricinde, tüm dünyada iyi veya kötü bir piyasa ekonomisinin varlığından söz edilebilir. Fakat Sosyalizm çökmüş olmasına rağmen, yüz milyon insanın canına mâl olmasına rağmen, insanlara vadettiği eşitliği, herkesi sefalette eşitleyerek gerçekleştirmesine rağmen, nasıl ve niçin hâlâ özlem duyanlar olabiliyor?

Devamını oku...